De meester van de singer-songwriters all time, Robert Allen Zimmerman danwel Bob Dylan, had the Voice of Idols nooit gewonnen. Inmiddels is hij 80 jaar en heeft met al zijn albums zoveel mensen over de gehele wereld weten te inspireren met zijn verhalen dat hij de Nobelprijs kreeg. De basis is voor hem nog steeds een verhaal te vertellen ondersteund door muziek.

De Bootlegseries zijn de albums waarvan de opname niet de plaat heeft gehaald. Om verschillende redenen kan dit zijn. Het brengt in zijn na dagen dat er telkens nieuwe versies van songs uitgebracht worden en soms zijn er songs bij die helemaal de oren van de fans, op goede kwaliteit te horen kreeg.

Wanneer Bob Dylan in Augustus 1981 zijn laatste deel van zijn trilogie van zijn religieuze periode uitbracht weet hij de stap van de gospel naar de pop te maken. Het maakt dat het album Shot of Love een gemakkelijk in het gehoor liggend album is. De koortjes die vanaf het album Slow Train Coming en Saved zijn intrede deed trekt hij  dit nog even door.

Shot of Love
Dit is dan ook weer te horen op de outtakes van dit album zoals  ‘Need A Woman’ en ‘Angelina’. Met de vaste basis Jim Keltner op drums en Tim Drummond op bas leert Dylan hij Benmont Tench van Tom Petty & Heartbreakers tijdens deze opname kennen. Hij schuift aan al de songs met hem meer op het album van toen te vinden. Het ’Let’s Keep It Between Us’ wat Bonnie Raitt vertolkte is hier als origineel te horen. Maar de ‘Fur Slippers’,  ‘Price of Love’ en ‘Yes Sir No Sir’ zijn prima songs die op het album zeker niet zouden misstaan

Infidels
Met het album Infidels zoekt Dylan een andere sound andere sfeer en wil hij evangelie even daar laten waar het hoort. Hij vraagt Mark Knopfler om het album te produceren en zelf deel te nemen in de band. Het is een productieve periode en er bestaan enorm veel outtakes van dit album. Naast een remakes van ‘Jokerman’, ‘I And I’ en ‘Don’t Fall Apart On Me Tonight’, staan er op dit album een band versie van ‘Too Late’ met Sly & Robbie, Alan Clarke en Mick Taylor met Mark Knopfler op gitaar. Dat hoor je op het gehele album terug. Het is dan ook altijd een ondergewaardeerd album van de man geweest. Het miste het succes waarop hij had gehoopt.

Empire Burlesque
Dat keert hem terug naar Benmont Tench en Tom Petty. Samen met hen gaat hij op zoek naar zijn oude sound van blues en rock met een vleugje gospel. Met Mike Campbell (nu ingehuurd door Fleetwood Mac), Anton Fig (KISS, nu Joe Bonamassa),  en teruggekeerde Rolling Stones gitaristen Mick Taylor en Ron Wood zijn ook de Heartbreakers als gast aanwezig op het album. Het geeft aan dat Dylan op zoek is naar de passende begeleidingssound van zijn verhaal.

Uiteindelijk huurt hij de gehele band met Tom Petty in voor zijn live shows.
De songs die op dit album staan weet duidelijk te maken dat er meer rock in moest en dat songs  als ‘Tight Connection To My Heart’, ‘Emotionally Yours’ en Dark Eyes prachtige songs zijn en krijgen hier een herkansing om wederom ontdekt te worden.

Dit album kent in de deluxe verse een uitgebreide demo en outtake songlist. Maar het dubbelalbum volstaat met het beste en is een mooie compilatie waardoor het een heerlijk album is geworden en je weer de oude albums voor uit de kast haalt.



 

19 september 2021
In dit bericht: